Patron szkoły
Życiorys Wandy Półtawskiej
Wanda Półtawska urodziła się 2 listopada 1921 roku w Lublinie.
Od najmłodszych lat związana była z harcerstwem, które ukształtowało jej charakter, poczucie odpowiedzialności i gotowość do służby innym. W czasie II wojny światowej kontynuowała działalność konspiracyjną w Związku Harcerstwa Polskiego, w tzw. Szarych Szeregach. W 1941 roku została aresztowana przez Gestapo za działalność patriotyczną.
Po brutalnym śledztwie trafiła do obozu koncentracyjnego Ravensbrück, jednego z największych obozów dla kobiet. Tam była poddawana pseudomedycznym eksperymentom chirurgicznym. Mimo cierpienia wspierała inne kobiety w obozie, a doświadczenia obozowe na zawsze ukształtowały jej późniejszą pracę i zaangażowanie w ochronę życia ludzkiego. O swoich przeżyciach napisała później książkę „I boję się snów”, uznawaną za jedno z najważniejszych świadectw więźniarek Ravensbrück.
W 1951r. ukończyła medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie uzyskała oba stopnie specjalizacji i doktorat z psychiatrii. Pracowała w poradni dla trudnej młodzieży, potem w poradni rodzinnej przy krakowskiej kurii, działała w Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce.
Wykładała medycynę pastoralną na Wydziale Teologicznym. W 1967 r. zorganizowała Instytut Teologii Rodziny przy Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie i kierowała nim przez 33 lata, piastując stanowisko profesora. W latach 1981-1984 była wykładowcą w Instytucie Studiów nad Małżeństwem i Rodziną im. Jana Pawła II przy Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie, od 1983 r. była członkiem Papieskiej Rady ds. Rodziny, a od 1994 r. członkiem Papieskiej Akademii Życia.
W swojej działalności naukowej i duszpasterskiej często współpracowała z Karolem Wojtyłą. Byli bliskimi przyjaciółmi i współpracownikami przez kilkadziesiąt lat. Brali razem udział w rekolekcjach, tworzyli programy dla małżeństw oraz rodzin.
Wanda Półtawska jest autorką wielu książek, świadectw i artykułów dotyczących życia rodzinnego, duchowości i ochrony życia. Za swoją działalność społeczną, medyczną i duchową została uhonorowana wieloma nagrodami oraz odznaczeniami państwowymi i kościelnymi mdz.in.– Orderem Orła Białego.
Zmarła 24 października 2023 roku w Krakowie. Pozostawiła po sobie ogromny dorobek naukowy oraz świadectwo odwagi, wiary, wrażliwości i służby drugiemu człowiekowi.